Nadya Amalya Fathoni (23/XI PPLG 6)
Ing dalan kehidupan, kita ana babak anyar,
Sanggup ngguyuhi duka, seneng-senengan ojo nggolek war.
Awang-awang biru, kembang bungah mekar bening,
Sepi tak tangisi, sajatine tresna iki kudu awet.
Reramahe senja, tembang jenengan neng ati,
Aja padha nglaleke, awit jenengan tansah nandangati.
Urip iki dhuwur, cepetan ora gampang mringis,
Nanging kulo yakin, ngatasi sengsara bisa tansah kudu trep.
