Ing pundi-pundi alam, amung wujud alit,
Hangsun amargi janma, jalaran cinta iki pitutur kalbu,
Gusti kang munggah tetep, wong kang tansah wani,
Tansah mrene, tansah njaluk, serat rasa loro sajroning semesta.
Dhahar tanpa wates, banjur rindu tanpa tapis,
Alam ora pernah padha, lanang lan wadon,
Ing pangilonan iki, perasaan mergo alam,
Lintang marang gugur, ombak marang laut.
Tembang wulang sunyi, keroncong pepatun,
Alam punika ajeng, rumangsa sakral, suci,,
Ketemu cinta ing setanah bumi iki,
Prajurit tanpa senjata, ngedolake kalbu.
Penggalan tembang resik, cinta alam ayu,
Dadi sujatine jiwaku, uga atine wong liyo,
Iku alam, kulo, lan cinta ingkang silih,
Cipta Gusti kang samodra, ora bakal tamat.
