kowe lan aku kaya sepatu,
lumaku iring-iringan,
numuti menyang ndi jangkahku mlaju.
Tanpa awakmu, jangkahku krasa lara
kowe sing bisa njaga awakku,
ngemuli saben jangkahku.
aku mbutuhake kowe kanggo awake dhewe njangkah bareng,
mung wong loro watara kowe lan aku.
kaya sepatu sing tansah bebarengan
pangajabku awake dhewe uga dadi siji.
Moga-moga kowe, tansah ing sisiku
Ngilangake rangu-rangu kanggo anggonku njangkah.
