Jawah rintik-rintik wonten jendela dalu,
Nyepeng manah ingkang sunyi lan sepen.
Tetes-tetes toya, estu kados eluh,
Mili alon, mbekta kenangan ingkang terluka.
Wonten lebet dhadha, wonten pangraosan hampa,
Kados langit ingkang mendung tanpa sinar.
Jawah mengingatkanipun kula ing kenangan lami.
Ingkang kesah sareng angen-angen ingkang sampun sirna
