Ing palagan, pahlawan ngadeg,
Rai kang sayah, lan ati sing resah,
Para pahlawan nggawa impen lan cita cita,
Nanging palagan ninggalna luka sing dalem.
Ing sepi ne wengi lagi adhem,
Para pahlawan ngorbanake sekabehane,
Luh, getih, lan sepotong ati,
Kanggo masa depan sing luwih apik.
Nanging, nalika sore teka, ing kemerdhekaan,
Kita ngrenungna rega sing dibayar,
Kapahlawanan ing tinta getih lan luh,
Kebak perjuangan, lan uga kebak pangarep-arep.
