Puisi Cahya Sore

Nur cahya aruh-aruh saking kulon

Kang warno mikat manah agung

Jembar cahya ing langit kang sepi

Kados berlian buyar menyang bumi

Sepi pesisir kasaput ing wayah surup

Sumilire banyu ngalih lirih

Srengenge alon angsup ing bawono

Suminglar ninggalke kenangan lebeting kalbu

Nur cahya endahmu mikat manah

Kados lukisan alam sing hyang agung Manah penggalih ayem ing pikir Wilujeng wengu kang sepi